greekschizo.blogspot.com

Κυριακές

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Mon, 19 Jan 2009 17:17:00 +0000

Με άλλη μορφή έρχεσαι στα όνειρα μου

κάθε πρωινό Κυριακής,

και μ' ενοχλείς.

Με γρήγορα φιλιά και αγχωμένα αγγίγματα,

δεν προλαβαίνω ούτε να κουνήσω τα χείλια μου.

Όσο σε διώχνω τόσο επιμένεις,

τόσο πιο αποφασισμένη επιστρέφεις.

Δεν μπορώ να καταλάβω πως βρήκες το δρόμο.

Κλεισμένες ερμητικά όλες οι πόρτες της ψυχής,

μα πάντα προσπαθούσες να πας πιο βαθιά,

εκεί που δεν υπάρχει είσοδος,

εκεί που δεν υπάρχει φως...

Φωτιές

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Fri, 18 Apr 2008 15:40:00 +0000

Ανοιξιάτικο το βράδυ, μ'ακόμα ψάχνω τους φίλους στις παλιές τις γειτονιές,

στους εξοχικούς χωματόδρομους αφουγκράζομαι για τις φωνές,
τους ήχους απ'τα ποδήλατα τους και τα γαυγίσματα από τα σκυλιά,

στης παραλίας τα κύματα κοιτώ, να δω τους αφρούς από τα παιχνίδια τους,

Στα θερινά τα σινεμά μόνο αυτοκίνητα απέξω και κίνηση,

ερείπια και σκουριασμένα λουκέτα στα μικρά καλοκαιρινά μπαράκια...

Που είστε ρε παιδιά, θα βρεθούμε απόψε ν'ανάψουμε φωτιές?

image source:http://awesomephotos.wordpress.com/2007/06/

"Missing" Christmas

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Wed, 02 Jan 2008 18:02:00 +0000

Ξημέρωμα 2ης μέρας του χρόνου,
σκοτάδι ακόμα αλλά δε νυστάζω,

τρέχω με ανοιχτό το παράθυρο του αμαξιού
καθώς η ανατολή αλλάζει χρώματα.
Ο αέρας παγωμένος...

Σκέφτομαι...

δε μ'ενόχλησε που κι'αυτά τα Χριστούγεννα δεν έννοιωσα τίποτα,
ούτε που η Πρωτοχρονιά ήταν χειρότερη κι από καθημερινή,

Μ'ενόχλησε μόνο που είδα παιδάκια στο δρόμο...
ή και σε λίγα ισόγεια...
να λένε τα κάλαντα...
και οι γονείς να τα συνοδεύουν,
και να παρακολουθούν ανήσυχοι...

Δεν ξέρω...

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Wed, 03 Oct 2007 19:39:00 +0000

Πες μου: Μύρισε άνοιξη?

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Mon, 02 Apr 2007 17:46:00 +0000

Ο ήλιος δεν είναι καθαρός σήμερα,
τα χρώματα φαίνονται ίδια.

Πάλι το μυαλό έχει ναυαγήσει
σε παλιά λιμάνια,
περασμένες καταιγίδες,
και παγωμένα πρωινά

"Σώματα με μνήμη" * είχε πει μια φίλη,
και δεν την πίστευα,
φοβάμαι να την πιστέψω...
Μνήμη δυνατότερη από ποτέ!

Μη μ'ακουμπάς,
μη με χαϊδεύεις
μη μου γελάς.
Δεν το αντέχω...

Που'ναι οι φίλοι,
που'ναι οι αγάπες...

Πες μου: Μύρισε άνοιξη?

Ψάχνω τα χαμόγελα
προσπαθώντας να ξεχάσω.

*sorry_girl;..Εννιά με δύο.., "πως πίνει απ' το πηγάδι το σκοτεινό"

Κουκλοθέατρο 2

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Thu, 29 Mar 2007 23:04:00 +0000

Το ταξίδι αυτό το διάλεξες εσύ,
που έπαιζες κουκλοθέατρο....

Στο πα ότι θα γελάσεις,
μα όταν αποκοιμηθείς
θα γελάσω εγώ...

χωρίς να το δείξω.

Ας μην έπαιζες κουκλοθέατρο,
ας μην έφτιαχνες τα παιχνίδια που σ'έμαθαν

Μα ξέχασες, και ζαλίστηκες,
και αποκοιμήθηκες,

έστησες χορό
για μένα

σε φιλώ και σ'αποχαιρετώ

Ας μου'ριχνες μια ματιά στα ίσια...

"Το ταξίδι αυτό το φοβάσαι μου λές,
μα δε ζουν τη ζωή, οι ψυχές οι δειλές"

Κουκλοθέατρο

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Sat, 17 Mar 2007 15:00:00 +0000

Έγραψες και δέχτηκες την πρόσκληση,
μα προσπαθείς να χτίσεις πάλι,
το παιχνιδάκι,
όπως σ' έχουν μάθει.

Μάτια δεν ανοίγεις,
ούτε αυτιά ορθάνοιχτα
να παρατηρήσεις,
να αφουγκραστείς.

Δεν περπάτησες στο δυνατό αέρα,
δε βράχηκες απ'τα μεγάλα κύματα.

Παίζεις τα τουβλάκια σου,
να χτίσεις κουκλοθέατρο

Χαρούμενη κουνάς τις κλωστούλες.

Φορώ πράσινο σατέν παντελόνι,
πορτοκαλί παλτουδάκι,
κόκκινα γαντάκια
και χορεύω.

Μα σε λίγο θ'αποκοιμηθείς...
τα παλιά μου ρούχα θα βάλω...
δεν θα μιλήσω...
ούτε θα κοιτάξω μάτια...

......

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Thu, 01 Feb 2007 22:46:00 +0000

"Thats how it is with me darlin
You know I just cant stand myself
But it takes a whole lot of medicine darlin
For me to pretend that Im somebody else... "

Exorcism of the evil over a community...

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Fri, 12 Jan 2007 14:23:00 +0000

- In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit. Amen.

(Prayer to St. Michael the Archangel):
- St. Michael the Archangel,...,seduce the nations.

(intro):
- In the name of,.....,of the wily enemy.

(Psalm 67)

(Main):
- We cast you out, every unclean spirit, every satanic power, every onslaught of the infernal adversary, every legion, every diabolical group and sect, in the name and by the power of our Lord Jesus Christ. We command you, begone and fly far from the Church of God, from the souls made by God in His image and redeemed by the precious blood of the divine Lamb. No longer dare, cunning serpent, to deceive the human race, to persecute God's Church, to strike God's elect and to sift them as wheat.
For the Most High God commands you, He to whom you once proudly presumed yourself equal; He who wills all men to be saved and come to the knowledge of truth. God the Father commands you. God the Son commands you. God the Holy Spirit commands you. Christ, the eternal Word of God made flesh, commands you, who humbled Himself, becoming obedient even unto death, to save our race from the perdition wrought by your envy; who founded His Church upon a firm rock, declaring that the gates of hell should never prevail against her, and that He would remain with her all days, even to the end of the world. The sacred mystery of the cross commands you, along with the power of all mysteries of Christian faith.
The exalted Virgin Mary, Mother of God, commands you, who in her lowliness crushed your proud head from the first moment of her Immaculate Conception. The faith of the holy apostles Peter and Paul and the other apostles commands you. The blood of martyrs and the devout prayers of all holy men and women command you. Therefore, accursed dragon and every diabolical legion, we adjure you by the living God, by the true God, by the holy God, by God, who so loved the world that He gave His only-begotten Son, that whoever believes in Him might not perish but have everlasting life; to cease deluding human creatures and filling them with the poison of everlasting damnation; to desist from harming the Church and hampering her freedom. Begone, Satan, father and master of lies, enemy of man's welfare. Give place to Christ, in whom you found none of your works. Give way to the one, holy, catholic, and apostolic Church, which Christ Himself purchased with His blood. Bow down before God's mighty hand, tremble and flee as we call on the holy and awesome name of Jesus, before whom the denizens of hell cower, to whom the heavenly Virtues and Powers and Dominations are subject, whom the Cherubim and Seraphim praise with unending cries as they sing: Holy, holy, holy, Lord God of Sabaoth.

Lord, heed my prayer.
(All say): And let my cry be heard by You.

The Lord be with you.

(All say): May He also be with you. Let us pray. God of heaven and earth, God of the angels and archangels, God of the patriarchs and prophets, God of the apostles and martyrs, God of the confessors and virgin God who have power to bestow life after death and rest after toil; for there is no other God than You, nor can there be another true God beside You, the Creator of all things visible and invisible, whose kingdom is without end; we humbly entreat your glorious majesty to deliver us by Your might from every influence of the accursed spirits, from their every evil snare and deception, and to keep us from all harm; through Christ our Lord.
(All say): Amen.

From the snares of the devil.

(All say):Lord, deliver us.

That You help your Church to serve You in security and freedom.

(All say):We beg You to hear us.

That You humble the enemies of holy Church.

(All say):We beg You to hear us.

The surroundings are sprinkled with holy water.

Δίχως τίτλους,

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Sun, 07 Jan 2007 22:09:00 +0000

Ξενυχτισμένο πρωινό Κυριακής,
ήλιος έξω εκτυφλωτικός χτυπά με δύναμη το δωμάτιο,
πρόσωπο δίχως έκφραση.

Φωτογραφίες από παλιά περιοδικά
εναλλάσσονται στα χέρια,
ξαναφωτογραφίζονται από κόκκινα μάτια
και καταλήγουν στα σκουπίδια,
τουλάχιστον οι περισσότερες...

Ο James Brown σε γκρίζο φόντο με ομπρέλα και,
η ημίγυμνη lolita με τα μακριά μαύρα μαλλιά
και το αγέραστο λάγνο χαμόγελο παραμένουν...
για να κρεμαστούν στον τοίχο...

Παραμερίζω τον πρωινό καφέ,
και βάζω λίγο Jack σ' ένα καθαρό, διάφανο ποτήρι,

Χωρίς ψευδαισθήσεις, απωθημένα ή ελπίδες βάζω
ένα ξεχασμένο cd στο random να παίζει...

κλείνω σχεδόν τις περσίδες,
πίνω μια γουλιά, ανάβω τσιγάρο,
και χωρίς αφιερώσεις,
βάζω για δεύτερη φορά το κομμάτι 4.

Τέτοιες μέρες

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Fri, 22 Dec 2006 20:03:00 +0000

Σε πήρα στα χέρια μου θυμάμαι...

Σε σήκωσα ψηλά,
να φτάσεις την κορφή του δέντρου,
και να κρεμάσεις τ' αστέρι

Mα' συ με παρεξήγησες
και κίνησες για κει....

θέλω να βρέξει απόψε

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Sat, 25 Nov 2006 01:35:00 +0000

Θέλω να βρέξει απόψε,
για να ξεπλύνει όσα έχω κάνει, και όσα έχω υποστεί,

θέλω να βρέξει απόψε
για να καθαρίσει τα ψέματα που έχω ακούσει και τους όρκους που έχω δώσει

θέλω να βρέξει απόψε,
για να φύγει η φωτιά από την βότκα και την τεκίλα,

θέλω να βρέξει απόψε,
για να θυμηθώ τις συννεφιασμένες στέγες απ' το παράθυρο,

θέλω να βρέξει απόψε,
για να ξεχάσω όσα μου είχες πει κάποτε

θέλω να βρέξει απόψε
γιατί ξέχασα τι μου' χες πει

θέλω να βρέξει απόψε,
για να μην θυμηθώ το πρωί αυτά που μου είπε απόψε

θέλω να βρέξει απόψε,
γιατί αύριο δεν θα θυμάμαι

θέλω να βρέξει απόψε,
γιατί αύριο δεν θέλω να θυμάμαι

θέλω να βρέξει απόψε,
για να κλείσω ήρεμα τα μάτια μου,
και ν' ακούσω το Sinuoso tropico με τη φωνή της Jacqueline Fuentes .....
και να φυσά ζεστός αέρας.....
στην παραλία...
σε μία, δύο ή καμία αγκαλιά...

Devoted

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Sun, 12 Nov 2006 02:00:00 +0000

Gary Moore - Midnight Blues

Στην Μις του Νου αν και έχει να φανεί καιρό,
Στην/Στον NightTrain που έχει κότσια να γράφει αυτό το όμορφο που θέλει,
Στη Sadie που έχει το χάρισμα αλλά ίσως να μη το ξέρει ακόμα,
Στον Brainsick που έχω μεγάλη υποχρέωση και συμπάθεια,
Στην Μαρκησία του Ο. που είναι τόσο απόμακρη αλλά αξιαγάπητη,
Στην katerinaanteportas που με το τραγούδι στο blog τις με έκανε να νομίσω οτι έπαθε βλάβη το laptop,
Στην αγαπημένη μου παπαρούνα,
Στην ελπίδα μου τη sorry_girl,
Στον Horexakias που με έβαλε link χωρίς να τον ξέρω αλλά έφυγε νωρίς...

Μύρισε πάλι θάνατος απόψε...

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Tue, 31 Oct 2006 23:26:00 +0000

...

Lament

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Thu, 12 Oct 2006 21:55:00 +0000

Οι πεταλούδες έπεσαν νεκρές στη λάσπη,
και οι άγκυρες σκούριασαν.

Λευκά πατώματα ξεφλουδισμένα και λερωμένα,
τα κοχύλια γεμάτα σκόνη...

Λίγα τσιγάρα άφησες σ' ένα παλιό πακέτο,
κι ένα γυάλινο μπουκάλι νερό.

Σηκώθηκες από την καρέκλα σου απότομα,
χτύπησες δυνατά την πόρτα πίσω σου,
καθώς φορούσες το ρούχο σου σύρθηκε για λίγο στο χώμα...

έφυγες,

πήγες σε μακρινούς ωκεανούς,
να ψάξεις για φάρους

σε σκοτεινά βουνά,
να αναζητήσεις κρυμμένες λίμνες

σε φωτισμένα μονοπάτια,
να κυνηγήσεις μονόκερους...

(Lament - Light of Aidan)

Όνειρα γλυκά...

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Fri, 22 Sep 2006 23:04:00 +0000

sweet dreams song: http://www.sendspace.com/file/qzxgnd

Μη μου πεις καλό χειμώνα

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Sat, 02 Sep 2006 08:25:00 +0000

Η ώρα είναι 02.54 το πρωί,
ο αέρας δυνάμωσε πάλι.
Η γειτονιά σκοτεινή,
ησυχία τόσο έντονη που την αισθάνεσαι στο δέρμα,
μόνο λίγα αυτοκίνητα ακούγονται
που περνούν από τον παραθαλάσσιο δρόμο λίγο πιο κάτω.

Κύματα χτυπούν στην προβλήτα και φτάνουν μέχρι την άσφαλτο,
τα καλοκαιρινά λουλούδια στην αυλή έχουν σχεδόν ξεραθεί,
και η γωνιά πίσω απ' το εξοχικό σπίτι δείχνει πιο τρομαχτική.

Το λευκό καλοκαιρινό δωμάτιο πιο κρύο και πιο υγρό.
Ο ανεμιστήρας αν και έχει χαμηλώσει, λειτουργεί ακόμα, σαν από πείσμα.
Η ξύλινη πόρτα χτυπά πιο δυνατά, καθώς το μικρό βότσαλο δεν είναι πια αρκετό.
Οι ελαφριές λευκές κουρτίνες μερικές φορές ακουμπούν πάνω
μου σαν να με προκαλούν να κλείσω το παράθυρο.

Βγαίνω στη μέση της αυλή σχεδόν γυμνός,
κάθομαι κάτω από τον ξάστερο ουρανό
αφουγκράζομαι...
ίσως και να μπορώ να μυρίσω τη βροχή...
μα σίγουρα από τις άκρες του ουρανού ακούγεται ο χειμώνας που έρχεται...

Με βαριά βήματα ανεβαίνω την εξωτερική σκάλα,
βγάζω το μικρό κρεβάτι στη βεράντα,
και παίρνω μια μαλακιά κουβέρτα.

Ξαπλώνω...
με τον αέρα να σφυρίζει στ' αυτιά μου,
και τις ψιχάλες απ' τη θάλασσα, στο πρόσωπο

Προσπαθώ να κοιμηθώ,
να ξορκίσω το χειμώνα,
να ονειρευτώ ξανά καλοκαίρια...
δεν με νοιάζει αν αυτά ταξιδεύουν τώρα για τις ερήμους της Αυστραλίας, τις αμμουδιές τις Ταϊλάνδης ή τις παραλίες της Βραζιλίας.

Εδώ ο ήλιος και τα πρωινά άλλαξαν χρώμα...

Όλοι λένε καλό χειμώνα...

Σαν ξυπνήσω...
Σε παρακαλώ...
Μη μου πεις καλό χειμώνα.
Ξέρω ότι ο χειμώνας δεν θα είναι καλός,
ποτέ δεν ήταν...
-----------------------
Ioannidis Alkinoos - Tis Kiriakis ta oneira.mp3
-----------------------

Σχιζοφρένεια 1

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Fri, 18 Aug 2006 13:18:00 +0000

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ...

...κύματα οργής,
ερωτικοί εφιάλτες και εφιαλτικοί έρωτες,
ανάγκη για ανάσα που δε δείχνει να έρχεται.
Το νερό βρώμικο.

...ψέματα ξεχειλίζουν,
αλήθειες επουσιώδεις,
φόβος μοιρασιάς, μοιρασμένος φόβος.

Ουρανός ΕΚΤΥΦΛΩΤΙΚΟΣ, ΘΑΜΠΟΣ, ΚΙΤΡΙΝΟΣ

ένα μωρό κλαίει στη μέση του χωματόδρομου
καίγεται σιγά σιγά απ'τον ήλιο
στο βάθος τα σύννεφα γκρίζα
δυτικά ο ορίζοντας αστράφτει,
βροντές ακούγονται από μακριά.

Γραβατωμένος τρικλίζει στον καυτό χωματόδρομο,
δεν κοιμήθηκε εχτές, πήγε κατευθείαν στη δουλειά,
φτηνό πουκάμισο, κολλημένο στο δέρμα
περνά δίπλα απ'το κουφάρι του μωρού
το κοιτά και χαμογελά,
δε μπορεί να σκεφτεί τίποτα άλλο,
το μυαλό γεμάτο από τις σκέψεις της χτεσινής νύχτας...

Σκοτεινό σπίτι,
σκόνη,
φως μόνο από τις μισάνοιχτες περσίδες
ζέστη αποπνικτική και μυρωδιά υγρασίας,
ο παλιός ανεμιστήρας δε βοηθά.

Πόρνη ξενυχτισμένη,
λευκό ασβεστωμένο λουτρό,
φως από το μικρό παράθυρο,
τρίβει το σώμα της με σκληρό σφουγγάρι,
κάτω από το κρύο νερό.

Μόνο 20 μέρες μένουν...

θα φύγουν,
αυτός και η πόρνη της ζωής του,
σε νησί,
οργιώδης διακοπές...

Σώματα άρρωστα,
Ψυχές χάθηκαν...

Επιστροφή

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Mon, 14 Aug 2006 18:26:00 +0000

Τριγύρω βουνά,
βουτιά στα σκοτεινά νερά της λίμνης

μικρό κορίτσι με θλιμμένο χαμόγελο,
κολυμπά στα φωτεινά νερά της πισίνας,
το κόκκινο μαγιό χρωματίζει το νερό

Ο ήλιος δύει στη βεράντα,
πρώτο απόγευμα μετά την επιστροφή...

στο κορμί ακόμα ο αέρας από την παραλία...
κοιτάζοντας τα σύννεφα,

μπερδεμένα συναισθήματα καθώς μυαλό
και καρδιά δεν συναντιόνται

μάτια κοιτούν, μα δε βλέπουν,
απλά πλανώνται και επικεντρώνονται

το αγαπημένο βιβλίο, συντροφιά στο ταξίδι,
δεν τελείωσε...
τσακισμένο περίπου στη μέση, σελίδα 158,
ξεψύχησε σχεδόν ξημερώματα

στην καρδιά αστείο παράπονο,
που δεν αγόρασε τα μεγάλα κοχύλια

το κορμί ηλιοκαμένο,
μα δείχνει ξαφνικά πιο άσπρο,
σαν να ήρθε κιόλας ο χειμώνας

χαμόγελο στην εικόνα του σκύλου στο λιμάνι,
που φοβήθηκε την κόρνα του φορτηγού,
και γλίστρησε

το κορίτσι απέναντι μου στο κρεβάτι
προσπαθεί να ζωντανέψει το παρελθόν,
δεν την κοιτώ πια ...

image source:http://www.cerberus.cc/wallpapers/nature/3174-Night%20II.jpg

ξέχασα

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Mon, 24 Jul 2006 12:15:00 +0000

Περιστασιακές αισθήσεις,
απουσία συναισθημάτων,
Χρόνια...,ζωές, μοναξιάς,
κουράστηκα να περιμένω...
και συνήθισα...

δεν σε κοιτάω πια στα μάτια,
απλά μερικές φορές αισθάνομαι το βλέμμα σου.

Σκέφτομαι ότι ίσως είσαι ΕΣΥ,
μα τίποτα περισσότερο.
Μη με παρεξηγείς,
δε φοβάμαι,
δε ντρέπομαι,
απλά, ξέχασα να νοιώθω,
ξέχασα να αισθάνομαι,
κουράστηκα να μιλάω...

image source:http://www.photo.net/photodb/photo?photo_id=4714741

Ακούει κανείς?

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Thu, 13 Jul 2006 22:30:00 +0000

Mάτια ραγισμένα στις ψιχάλες του βοριά

ψυχές ματωμένες, αλυσοδεμένες,

γυαλιά παντού,

ορίζοντες σκοτεινοί,

μακρινά τραίνα

στους πάγους και τα ηφαίστεια

χαμένα χαμόγελα

χαμένες ζωές.

image source:http://www.photo.net/photodb/photo?photo_id=4665810

εικόνες καλοκαιρινές

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Fri, 07 Jul 2006 07:46:00 +0000

Κοίταξα τα νερά
στη σκοτεινή θάλασσα,
και αναπόλησα ταξίδια

Μέτρησα αστέρια
στον ουρανό καλοκαιρινής νύχτας,
και σκέφτηκα θρύλους

Μύρισα νυχτολούλουδο και γιασεμί
σε πράσινη αυλή,
και θυμήθηκα παιχνίδια

Είδα φώτα να τρεμοπαίζουν
στην απέναντι όχθη,
και θυμήθηκα μπαράκια στα λιμάνια

Άκουσα τριζόνια, τζιτζίκια, και την κουκουβάγια
κρυμμένα στα βουνά,
και θυμήθηκα έρημα μοναστήρια

Μύρισα λευκά σεντόνια
σε δροσερό κρεβάτι,
και ονειρεύτηκα νύχτες στη Σαντορίνη

Ένοιωσα παγωμένο νερό
απ'τα θαλασσινά κύματα,
και θυμήθηκα έρωτες στην παραλία

Συνάντησα εικονοστάσι
στο δρόμο,
και θυμήθηκα φίλους

Περπάτησα ξυπόλητος
μετά τη θάλασσα,
και θυμήθηκα κυνηγητό τα μεσημέρια

λίγο αργότερα φύσηξε δυνατός αέρας...

άναψα τσιγάρο…

μεσάνυχτα,

στη βεράντα

image source:http://www.cerberus.cc/wallpapers/nature/spiagge005.jpg

Τραγούδι...

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Sun, 02 Jul 2006 10:22:00 +0000

Για που το' βαλες καρδιά μου, μ'ανοιχτά πανιά
για ποια πέλαγα ουράνια, άστρα μαγικά
για που το' βαλες καρδιά μου, μ'ανοιχτά πανιά

Για ποια μακρινή πατρίδα, έρημη ξενιτιά
θάλασσα, ουρανός μ'άστέρια, πουθενά στεριά
για που το' βαλες καρδιά μου μ'ανοιχτά πανιά

Ποια αγάπη, ποιο λιμάνι, ποια παρηγοριά
θα'χεις αγκαλιά το κύμα, χάδι το νοτιά
για που το' βαλες καρδιά μου, μ'ανοιχτά πανιά.

Ορφέας Περίδης, "Για που το' βαλες καρδιά μου"

image source:http://www.cerberus.cc/wallpapers/nature/paesaggi072.jpg

22.30, Βόρεια

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Fri, 02 Jun 2006 07:27:00 +0000

22.30,
Βόρεια,
φωτεινές νύχτες, κίτρινα φώτα,
ένα μικρό κυπαρίσσι μπροστά,
Στη μέση της αυλής.

Μυρωδιά από χώμα και βροχή,
δρόμοι ήσυχοι,
στέγες όλες ίδιες,
Σχεδόν μονότονες.

Ονόματα αστράφτουν στο μυαλό,
μπλέκονται με τον καπνό του τσιγάρου,
και πετούν μαζί,
Μακριά.

Πρόσωπα αναπηδούν
από ένα παρελθόν που φαίνεται τόσο μακρινό,
παίζουν,
πάνω στα σύννεφα της βροχής,
και τρέχουν γρήγορα μαζί,
Προς τη δύση.

Ψυχές και παρουσίες στη μνήμη,
ψυχές που έφεραν χαμόγελα μα και πόνο,
ψυχές που έχουν ξεθωριάσει σε μια γωνιά του μυαλού,
Μα δε σβήνουν.

Αναμνήσεις ζωής που έφυγε για πάντα,
αναμνήσεις που λυσσαλέα ψάχνουν ευκαιρία,
ευκαιρία και τρόπο να μεταμορφωθούν,
να γεννηθούν ξανά,
Από τις στάχτες τους.

image source:http://www.firstscience.com/SITE/ARTICLES/strange.asp

Ρίζες

noreply@blogger.com (schizophrenia) — Fri, 05 May 2006 07:32:00 +0000

Πονάω στη σκέψη της φυγής,
μα περισσότερο φοβάμαι την ώρα της επιστροφής.

image source: http://www.romeotomei.com/pages/ancienttree.htm